វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ឆាតកាល

នាម· noun [ឆា-តៈ-កាល]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [ឆា-តៈ-កាល] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

កាលសម័យដែលឃ្លាន, សម័យដែលអត់ឃ្លាន :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

កាលសម័យដែលឃ្លាន, សម័យដែលអត់ឃ្លាន :

ឧទាហរណ៍

“ប្រទះលើឆាតកាល។”

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. ប្សាតកាល)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់