វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឆ្អើរ
កិរិយាសព្ទ· verb [ឆ្អើ]
Learner aid: verb · [ឆ្អើ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចម្អិនឬកម្ដៅដោយដាក់លើរាន ដុតភ្លើងពីក្រោម ដើម្បីនឹងទុកឱ្យបានយូរឬគ្រាន់តែឱ្យស្រស់ស្ងួតទឹក :
Learner aid: verb · [ឆ្អើ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចម្អិនឬកម្ដៅដោយដាក់លើរាន ដុតភ្លើងពីក្រោម ដើម្បីនឹងទុកឱ្យបានយូរឬគ្រាន់តែឱ្យស្រស់ស្ងួតទឹក :
ចម្អិនឬកម្ដៅដោយដាក់លើរាន ដុតភ្លើងពីក្រោម ដើម្បីនឹងទុកឱ្យបានយូរឬគ្រាន់តែឱ្យស្រស់ស្ងួតទឹក :
“ឆ្អើរត្រី, ឆ្អើរសាច់។”
ដែលឆ្អើរស្រេចហើយ, ដែលឆ្អិន, ដែលក្រៀមដោយឆ្អើរ :
“ត្រីឆ្អើរ, សាច់ឆ្អើរ។”
ដេកលើដំណេកដែលមានភ្លើងកម្ដៅពីក្រោម។