វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជុក
គុណកិរិយា, គុណនាម· adverb, adjective [ជុក]
Learner aid: adverb, adjective · [ជុក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលទ្រុបទ្រុល, ណែនណាន់, ទ្រលោម :
Learner aid: adverb, adjective · [ជុក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលទ្រុបទ្រុល, ណែនណាន់, ទ្រលោម :
ដែលទ្រុបទ្រុល, ណែនណាន់, ទ្រលោម :
“ស្មៅដុះជុក, ហុយដីជុក ...។”
កំប៉ូតសក់ ឬផ្នួងសក់ (នៃកុមារឬកុមារី) ដែលកោរទុកឱ្យនៅតែត្រង់បង្ហើយ :
“ទុកជុក, កោរជុក។”
(ម.ព. ដកជុក)។
ដកសក់ ឬកោរសក់ក្រឡឹងជាជ្រលងតូចត្រង់កណ្ដាលទុកឱ្យមានលំនាំដូចជាជុក ជាលម្អដោយយ៉ាងរបស់ស្ត្រី (ទុកសក់បែបនេះមានប្រើខ្លះតែក្នុងសម័យពីដើម, លើកលែងប្រើតាំងពីក្នុងកាលចុងរាជ្យ នៃព្រះបាទសម្ដេចព្រះនរោត្តមរៀងមក)។