វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជៀន
កិរិយាសព្ទ· verb [ជៀន]
Learner aid: verb · [ជៀន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចម្អិនម្ហូបឬចំណីដោយចម្រាញ់នឹងខ្លាញ់ឬនឹងប្រេង :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ចៀន
Learner aid: verb · [ជៀន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចម្អិនម្ហូបឬចំណីដោយចម្រាញ់នឹងខ្លាញ់ឬនឹងប្រេង :
ចម្អិនម្ហូបឬចំណីដោយចម្រាញ់នឹងខ្លាញ់ឬនឹងប្រេង :
“ជៀនត្រី, ចៀនចេក។”
ឈ្មោះម្ហូបឬចំណីដែលជៀន :
“ត្រីជៀន, សាច់ចៀន, ចេកចៀន។”
(ច្រើនសរសេរ ចៀន)។