វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជៀស្ឋជ័យ
គុណនាម, នាម· adjective, noun [ជៀស-ជៃ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: adjective, noun · [ជៀស-ជៃ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលជាធំបំផុត, ចម្រើនបំផុត, ជាចម្បង, ជាច្បងទាំងមានជ័យជម្នះផង; ឬមានជ័យជម្នះលើអ្នកដែលជាចម្បង (ពាក្យសម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ) :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ជេស្ឋជ័យ