វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជេន
នាម· noun [ជេន](ក្លាយមកអំពី ជិន "អ្នកមានជ័យ, អ្នកឈ្នះ សំដៅសេចក្ដីថា អ្នកឈ្នះកិលេស")
Learner aid: noun · [ជេន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះសាសនាឬអ្នកកាន់សាសនារបស់គ្រូជាមេលទ្ធិម្នាក់ឈ្មោះ ជិន ឬ មហាវីរៈ ក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា :
