វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជេះ
កិរិយាសព្ទ· verb [ជេះ]
Learner aid: verb · [ជេះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
វាយបេះវត្ថុរឹងមានក្រមរឈើនិងថ្មជាដើម ឱ្យរបេះ ឬឱ្យរបើកបន្តិចៗ :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ជែះ
Learner aid: verb · [ជេះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
វាយបេះវត្ថុរឹងមានក្រមរឈើនិងថ្មជាដើម ឱ្យរបេះ ឬឱ្យរបើកបន្តិចៗ :
វាយបេះវត្ថុរឹងមានក្រមរឈើនិងថ្មជាដើម ឱ្យរបេះ ឬឱ្យរបើកបន្តិចៗ :
“ជេះក្រមរឈើដោយងៀងប៉ូវថៅ។”
ដូចគ្នានឹងពាក្យ កញ្ជេះស្រូវ ដែរ។
(ម.ព. កញ្ជែះ ផង)។