វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជែង
កិរិយាសព្ទ· verb [ជែង]
Learner aid: verb · [ជែង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដណ្ដើមយកឈ្នះ, ដណ្ដើមទៅឱ្យបាននៅពីខាងមុខ :
Learner aid: verb · [ជែង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដណ្ដើមយកឈ្នះ, ដណ្ដើមទៅឱ្យបាននៅពីខាងមុខ :
ដណ្ដើមយកឈ្នះ, ដណ្ដើមទៅឱ្យបាននៅពីខាងមុខ :
“ខ្ញុំខំប្រឹងជែងវាទាល់តែបាន។”
ត្រគាកដំរី :
“ជែងដំរី។”
កងធ្វើដោយដែកជាដើមចងនឹងព្រ័ត្រឬខ្សែ សម្រាប់វាយត្រគាកដំរីឱ្យបោល, ហៅថា វាយជែង។