វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជោគ
នាម· noun [ជោក]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [ជោក] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សេចក្ដីសុខស្រួល, សេចក្ដីសមប្រកប, សេចក្ដីកើតការ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
សេចក្ដីសុខស្រួល, សេចក្ដីសមប្រកប, សេចក្ដីកើតការ :
ឧទាហរណ៍
“ថ្ងៃមានជោគ, មនុស្សមានជោគ, អ្នកមានជោគ; ព្រះមានជោគ (ព្រះភគរ័ត អរហន្តសម្មាសម្ពុទ្ធ)។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. យោគ្គ, យោគ្យ យ > ជ = ជោគ្គ, ជោគ្យ)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់