វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជោតនាការ
នាម· noun [ជោ-តៈ-ណា-កា]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [ជោ-តៈ-ណា-កា] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អាការៈនៃសេចក្ដីរុងរឿង, អ្នកដែលមានអាការៈរុងរឿង។
Learner aid: noun · [ជោ-តៈ-ណា-កា] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អាការៈនៃសេចក្ដីរុងរឿង, អ្នកដែលមានអាការៈរុងរឿង។
អាការៈនៃសេចក្ដីរុងរឿង, អ្នកដែលមានអាការៈរុងរឿង។
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា., សំ. ជ្យោត—, ទ្យោត—)