វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជោះ
កិរិយាសព្ទ· verb [ជោះ]
Learner aid: verb · [ជោះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឆ្កឹះ, ចោះ, គោះបំបែក :
Learner aid: verb · [ជោះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឆ្កឹះ, ចោះ, គោះបំបែក :
ឆ្កឹះ, ចោះ, គោះបំបែក :
“ជោះបន្លា, ជោះពងមាន់, ជោះអុត។”
ដាក់អង្គញ់មួយទ្រាប់ហើយយកអង្គញ់មួយទៀតមកដំពីលើ (ល្បែងបោះអង្គញ់) :
“អ្នកចាញ់ត្រូវគេជោះឡើងជាំជង្គង់។”
(ម.ព. បន្លា ផង)។