វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជំហោង
នាម· noun [ជំ-ហ៊ោង]
Learner aid: noun · [ជំ-ហ៊ោង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការឈោង; រយៈទីដែលអាចឈោងដៃទៅដល់, ចន្លោះដែលអាចលូកឈោងដៃចាប់បាន :
Learner aid: noun · [ជំ-ហ៊ោង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ការឈោង; រយៈទីដែលអាចឈោងដៃទៅដល់, ចន្លោះដែលអាចលូកឈោងដៃចាប់បាន :
ការឈោង; រយៈទីដែលអាចឈោងដៃទៅដល់, ចន្លោះដែលអាចលូកឈោងដៃចាប់បាន :
“ត្រូវបោះបង្គោលរាយជាជួរ ទុកចន្លោះឱ្យល្មមប្រមាណជាមួយជំហោង ឬ ពីរជំហោង។”