វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជះ
កិរិយាសព្ទ· verb [ជះ]
Learner aid: verb · [ជះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
បាចចោលដោយប្រដាប់មានភាជន៍, ផ្តិលជាដើម :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
បាចចោលដោយប្រដាប់មានភាជន៍, ផ្តិលជាដើម :
ឧទាហរណ៍
“ដើរក្បែរផ្ទះ គេជះទឹកមក ត្រូវខ្លួនជោក។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់