ជ័យសួស្ដិ៍

Learner aid: noun · [ជៃ-សួស]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ឈ្មោះរបៀបមង្គលការកូនប្រុសស្រីមួយបែប ដែលមានពិធីហូតដាវងាឡើងហាក់ដូចជាប្រហាររូបសាមីខ្លួនកូនប្រុស នៅវេលាដែលកូនប្រុសស្រីកំពុងក្រាបសំពះផ្ទឹមគ្នា ក្នុងកាលជាទីបញ្ចប់កិច្ចមង្គលការឱ្យពរចងដៃ, អ្នកដែលរាំហូតដាវនោះស្រែកសួរអ្នកទាំងអស់ថា ជ័យហោង? អ្នកឯទៀតឆ្លើយឡើងថា ជ័យ! អ្នករាំសួរទៀតថា សួស្ដិ៍ហោង? អ្នកឆ្លើយៗថា សួស្ដិ៍! អ្នករាំសួរបញ្ចប់ថា យកអ្វីជាបន្ទាល់? អ្នកឆ្លើយៗថា យកហ៊ោ! អ្នកទាំងអស់ក៏តាំងហ៊ោក្រេវព្រមគ្នាឡើង ... (របៀបមង្គលការបែបក្នុងសម័យបុរាណហៅថា មង្គលការជ័យសួស្ដិ៍)។