វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជ្រង
កិរិយាសព្ទ· verb [ជ្រង]
Learner aid: verb · [ជ្រង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
លើកកើចសក់ឱ្យឈរ, ឱ្យត្រង់ឡើង :
Learner aid: verb · [ជ្រង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
លើកកើចសក់ឱ្យឈរ, ឱ្យត្រង់ឡើង :
លើកកើចសក់ឱ្យឈរ, ឱ្យត្រង់ឡើង :
“យកដៃជ្រងសក់។”
ឈ្មោះបទភ្លេងមួយប្រភេទ :
“ភ្លេងជ្រង។”
បែបភាពសក់ដែលកាត់ឈរក៏ហៅថា សក់ជ្រង ដែរ :
“ក្នុងសម័យពីដើម ពួកស្ត្រីខ្មែរកាត់សក់ជ្រងទាំងអស់គ្នា តាមសម័យនិយម។”