វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជ្រលៀក
គុណកិរិយា· adverb [ជ្រ-លៀក]
Learner aid: adverb · [ជ្រ-លៀក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលដេកស្ដូកស្ដឹងរហិតរហៃ ព្រោះអស់កម្លាំង, ឬព្រោះមានជំងឺធ្ងន់នៅសល់តែដង្ហើមបន្តិចៗ :
Learner aid: adverb · [ជ្រ-លៀក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលដេកស្ដូកស្ដឹងរហិតរហៃ ព្រោះអស់កម្លាំង, ឬព្រោះមានជំងឺធ្ងន់នៅសល់តែដង្ហើមបន្តិចៗ :
ដែលដេកស្ដូកស្ដឹងរហិតរហៃ ព្រោះអស់កម្លាំង, ឬព្រោះមានជំងឺធ្ងន់នៅសល់តែដង្ហើមបន្តិចៗ :
“អ្នកជំងឺដេកជ្រលៀក។”
ស្រទៀក, ចំអៀក, ដែលយឺតយូរពន់ពេក :
“ធ្វើការរកស៊ីកុំចំអៀក ជ្រលៀកឱ្យស្មារតីរលត់…។”