វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដំណាប់
នាម· noun [ដំ-ណាប់]
Learner aid: noun · [ដំ-ណាប់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រណ្ដៅ, រន្ធ ដែលកើតពីដាប់ :
Learner aid: noun · [ដំ-ណាប់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រណ្ដៅ, រន្ធ ដែលកើតពីដាប់ :
រណ្ដៅ, រន្ធ ដែលកើតពីដាប់ :
“ដំណាប់សសរ។”
(ម.ព. តំណាប់)។