វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដំណើប
នាម· noun [ដំ-ណើប]
Learner aid: noun · [ដំ-ណើប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធញ្ញជាតិមានស្រូវ, ពោត, ស្កួយជាដើមដែលមានជាតិស្អិត, ល្អួត, ល្មួត :
Learner aid: noun · [ដំ-ណើប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធញ្ញជាតិមានស្រូវ, ពោត, ស្កួយជាដើមដែលមានជាតិស្អិត, ល្អួត, ល្មួត :
ធញ្ញជាតិមានស្រូវ, ពោត, ស្កួយជាដើមដែលមានជាតិស្អិត, ល្អួត, ល្មួត :
“ស្រូវដំណើប, ពោតដំណើប, អង្ករដំណើប, បាយដំណើប។”
ពាក្យដំណៀលសម្គាល់ថាអ្នកណាម្នាក់មិនគ្រប់លក្ខណៈ :
“អាដំណើប។”