វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តៅ
នាម· noun [តៅ]
Learner aid: noun · [តៅ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ល្អីរង្វាល់អនុភាគនៃថាំង គឺកន្លះថាំង (ពីរតៅ ជាមួយថាំង) :
Learner aid: noun · [តៅ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ល្អីរង្វាល់អនុភាគនៃថាំង គឺកន្លះថាំង (ពីរតៅ ជាមួយថាំង) :
ល្អីរង្វាល់អនុភាគនៃថាំង គឺកន្លះថាំង (ពីរតៅ ជាមួយថាំង) :
“អង្ករ ១ តៅ។”
រង្វាល់ឬប្រដាប់ឯទៀតៗ ដែលមានសណ្ឋានស្រដៀងនឹងតៅ :
“ក្រួស ១ តៅ, តៅត្បាល់កិន។”
ប្រដាប់សម្រាប់បូលក្នុងល្បែងបៀភ្លុកឬថួ ...។