វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ត្មោល
គុណកិរិយា· adverb [ត្មោល]
Learner aid: adverb · [ត្មោល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលដួលស្រឡះគ្មានទាក់ទើសនឹងអ្វី :
Learner aid: adverb · [ត្មោល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលដួលស្រឡះគ្មានទាក់ទើសនឹងអ្វី :
ដែលដួលស្រឡះគ្មានទាក់ទើសនឹងអ្វី :
“រលំត្មោល, វាយមួយត្មោងដួលត្មោល។”
ទោល, តែមួយ (អណ្ឌៈ) :
“គោពងត្មោល គឺគោដែលមានពងតែមួយ។”
(ព.គ. គោអណ្ឌៈត្មោល)។