វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ត្មោល

គុណកិរិយា· adverb [ត្មោល]

Learner aid: adverb · [ត្មោល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលដួលស្រឡះគ្មានទាក់ទើសនឹងអ្វី :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

ដែលដួលស្រឡះគ្មានទាក់ទើសនឹងអ្វី :

ឧទាហរណ៍

“រលំត្មោល, វាយមួយត្មោងដួលត្មោល។”

២

ទោល, តែមួយ (អណ្ឌៈ) :

ឧទាហរណ៍

“គោពងត្មោល គឺគោដែលមានពងតែមួយ។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ព.គ. គោអណ្ឌៈត្មោល)។

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់