ត្រណោត

វល្លិ, ចម្រៀកផ្ដៅ, ដើមរពាក់ឬខ្សែជាដើម សម្រាប់ដោតអ្វីៗដែលគួរដោតបាន :

កាសចំនួន ១០តៀន, ក្នុងមួយតៀនមាន ៦០កាស, មួយត្រណោតត្រូវជា ៦រយកាស, ដប់ត្រណោតហៅថា មួយបាច់ មាន ៦ពាន់កាស (មានប្រើតែក្នុងសម័យចាយកាស)។ ហៅ ហ្វ្រង្សចាស់ ប្រទេសបារាំងថា ត្រណោតដែរ ហៅដោយធៀបនឹងកាសមួយត្រណោត; ក្នុងសម័យនោះមានសម្ដីថា ត្រណោតខ្មែរ, ត្រណោតបារាំង។

(ព.ប្រ.) ចាប់ចោរបានទាំងមួយពួក ហើយដាក់ឃ្នាងឬដាក់ខ្នោះដៃចងភ្ជាប់គ្នាបណ្ដើរទៅកាន់ទីឃុំឃាំង។

(ម.ព. ជាប់មួយត្រណោត)។

(ព.ប្រ.) គឺជាប់ទោសទាំងមួយពួកឬទាំងមួយក្រុមរួមក្នុងពន្ធនាគារជាមួយគ្នា។