វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ត្រា
នាម· noun [ត្រា]
Learner aid: noun · [ត្រា]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រដាប់មានស្នាមចម្លាក់ជាគ្រឿងសម្គាល់សម្រាប់បោះលើសំបុត្រ, ចុតហ្មាយ, ដីកា, បញ្ជី, សំបុត្រសន្យាផ្សេងៗតាមមុខងារ, មុខក្រសួង :
Learner aid: noun · [ត្រា]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រដាប់មានស្នាមចម្លាក់ជាគ្រឿងសម្គាល់សម្រាប់បោះលើសំបុត្រ, ចុតហ្មាយ, ដីកា, បញ្ជី, សំបុត្រសន្យាផ្សេងៗតាមមុខងារ, មុខក្រសួង :
ប្រដាប់មានស្នាមចម្លាក់ជាគ្រឿងសម្គាល់សម្រាប់បោះលើសំបុត្រ, ចុតហ្មាយ, ដីកា, បញ្ជី, សំបុត្រសន្យាផ្សេងៗតាមមុខងារ, មុខក្រសួង :
“បោះត្រា។”
កត់សេចក្ដីអ្វីៗទុកជាចំណាំដោយឡែក :
“ត្រាសេចក្ដីនេះទុកជាសម្គាល់, ត្រូវកត់ត្រាទុកជាសម្គាល់។”
ដេរដាស, ជុំជិត :
“អណ្ដែតត្រា។”