វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ត្រូវមាត់
គុណនាម· adjective [ត្រូវ-មាត់]
Learner aid: adjective · [ត្រូវ-មាត់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលមានរសឆ្ងាញ់គាប់នឹងមាត់, ចាប់មាត់ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលមានរសឆ្ងាញ់គាប់នឹងមាត់, ចាប់មាត់ :
ឧទាហរណ៍
“អាហារត្រូវមាត់។”
២
ត្រូវគេស្ដីថាឱ្យ, ត្រូវគេបន្ទោស :
ឧទាហរណ៍
“ទាល់តែត្រូវមាត់មួយម៉ាត់ពីរទៅទើបស្ងៀមឈឹង!”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់