វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ត្អូញ
កិរិយាសព្ទ· verb [ត្អូញ]
Learner aid: verb · [ត្អូញ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពោលពាក្យថ្លែងសេចក្ដីនឿយហត់, ព្រួយ, លំបាក, ទុក្ខម្នេញ, ជ្រេញចិត្ត, ធុញទ្រាន់ ឱ្យអ្នកដទៃឮ :
Learner aid: verb · [ត្អូញ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពោលពាក្យថ្លែងសេចក្ដីនឿយហត់, ព្រួយ, លំបាក, ទុក្ខម្នេញ, ជ្រេញចិត្ត, ធុញទ្រាន់ ឱ្យអ្នកដទៃឮ :
ពោលពាក្យថ្លែងសេចក្ដីនឿយហត់, ព្រួយ, លំបាក, ទុក្ខម្នេញ, ជ្រេញចិត្ត, ធុញទ្រាន់ ឱ្យអ្នកដទៃឮ :
“ត្អូញពីក្រ, ត្អូញពីនឿយ ...។”