វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ថ្វីមាត់
នាម· noun [ថ្វី-មាត់]
Learner aid: noun · [ថ្វី-មាត់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សម្ដីពុះពារ, ទម្លុះទម្លាយ ត្រាតែកើតការ, ត្រាតែសម្រេចប្រយោជន៍ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
សម្ដីពុះពារ, ទម្លុះទម្លាយ ត្រាតែកើតការ, ត្រាតែសម្រេចប្រយោជន៍ :
ឧទាហរណ៍
“ការនេះកើតដោយសារថ្វីមាត់នៃលោកអ្នកធំៗ។”
២
សម្ដីដ៏ជំនាញ អាចឱ្យសម្រេចការបាន។ (រ.ស.) ថា ថ្វីព្រះឱស្ឋ។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់