វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទិនក្ស័យ
នាម· noun [ទិ-ន័ក-ក្សៃ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [ទិ-ន័ក-ក្សៃ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
វេលាអស់នៃថ្ងៃ គឺវេលាថ្ងៃលិច។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
វេលាអស់នៃថ្ងៃ គឺវេលាថ្ងៃលិច។
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. ទិន + ក្សយ; បា. ទិន + ខយ > ទិនក្ខយ)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់