វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទិន្នភណ្ឌ
នាម· noun [ទិន-នៈ-ភ័ន]មកពីភាសាបាលី
Learner aid: noun · [ទិន-នៈ-ភ័ន] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
របស់ដែលគេឱ្យ។
Learner aid: noun · [ទិន-នៈ-ភ័ន] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
របស់ដែលគេឱ្យ។
របស់ដែលគេឱ្យ។
មកពីភាសាបាលី
From Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. ទិន្ន «ដែលគេឱ្យហើយ» + ភណ្ឌ «របស់»)