វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ទឹងមឹង

គុណនាម· adjective [ទឹង-មឹង]

Learner aid: adjective · [ទឹង-មឹង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលមានអាការៈធ្មឹងក្រស្ដីក្រនិយាយ :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ទឹងមមឹង
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ដែលមានអាការៈធ្មឹងក្រស្ដីក្រនិយាយ :

ឧទាហរណ៍

“មនុស្សទឹងមឹង ឬ ទឹងមមឹង។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់