វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទឹងមឹង
គុណនាម· adjective [ទឹង-មឹង]
Learner aid: adjective · [ទឹង-មឹង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលមានអាការៈធ្មឹងក្រស្ដីក្រនិយាយ :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ទឹងមមឹង
Learner aid: adjective · [ទឹង-មឹង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលមានអាការៈធ្មឹងក្រស្ដីក្រនិយាយ :
ដែលមានអាការៈធ្មឹងក្រស្ដីក្រនិយាយ :
“មនុស្សទឹងមឹង ឬ ទឹងមមឹង។”