វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទុជ៌នភាព
នាម· noun [ទុ-រៈ-ជៈ-នៈ-ភាប]
Learner aid: noun · [ទុ-រៈ-ជៈ-នៈ-ភាប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ភាពនៃជនដែលមានគំនិតចង់បៀតបៀនអ្នកដទៃ; ភាពនៃគំនិតគុំកួនចង់បំផ្លាញអ្នកដទៃ; ព្យាបាទ; ភាពនៃជនអាក្រក់។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ទុជ្ជនភាព