វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ទុព្វចបុគ្គល

នាម· noun [ទុប-ពៈ-ចៈ-បុក-គល់]មកពីភាសាបាលី

Learner aid: noun · [ទុប-ពៈ-ចៈ-បុក-គល់] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

បុគ្គលដែលគេស្ដីថាបានដោយកម្រ, បុគ្គលដែលគេពិបាកប្រដៅ ឬពិបាកទូន្មាន, បុគ្គលចចេសមុខរឹង :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

បុគ្គលដែលគេស្ដីថាបានដោយកម្រ, បុគ្គលដែលគេពិបាកប្រដៅ ឬពិបាកទូន្មាន, បុគ្គលចចេសមុខរឹង :

ឧទាហរណ៍

“ទុព្វចបុគ្គលច្រើនតែធ្លាក់ខ្លួនទៅជាមនុស្សឯកឯង។”

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី

From Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់