វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទុលហ៊ែបៗ
គុណនាម, គុណកិរិយា· adjective, adverb [ទុល-ហ៊ែប-ទុល-ហ៊ែប]
Learner aid: adjective, adverb · [ទុល-ហ៊ែប-ទុល-ហ៊ែប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលទុលៗហើបៗ (និយាយចំពោះតែមុខវិការគឺការកម្រើកមាត់) :
Learner aid: adjective, adverb · [ទុល-ហ៊ែប-ទុល-ហ៊ែប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលទុលៗហើបៗ (និយាយចំពោះតែមុខវិការគឺការកម្រើកមាត់) :
ដែលទុលៗហើបៗ (និយាយចំពោះតែមុខវិការគឺការកម្រើកមាត់) :
“មាត់ទុលហ៊ែបៗ; អង្គុយធ្វើមាត់ទុលហ៊ែបៗ។”
ជន (មនុស្ស) ដែលគេកម្ររកបាន គឺមនុស្សដែលមានគុណវិសេសជាអស្ចារ្យ។
ទ្រព្យដែលរកបានដោយកម្រ។
(ម.ព. ទុល្លភជន)។
លាភដែលបានដោយកម្រ។
វត្ថុដែលរកបានដោយកម្រ ឬវត្ថុដែលក្ររកបាន។
សុខដែលកម្របាន គឺសុខដ៏វិសេស។
(ម.ព. ជន{¥¥}២{££} ផង)។