វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទុល្លភៈ
គុណនាម· adjective [ទុល-លៈ-ភៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: adjective · [ទុល-លៈ-ភៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលកម្របាន, កម្ររកបាន, ក្រប្រទះ។ ពាក្យនេះច្រើនមានតែក្នុងសាស្ត្រាទេសន៍ប្រែរយបុរាណ, ប្រើផ្សំជាមួយនឹងសព្ទឯទៀតជាបទសមាស ដូចជា ទុល្លភជន; ទុល្លភទ្រព្យ, ទុល្លភមនុស្ស, ទុល្លភលាភ, ទុល្លភវត្ថុ, ទុល្លភសុខ ជាដើម។
