វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទេយ្យទាន
នាម· noun [ទៃ-យៈ-ទាន]មកពីភាសាបាលី
Learner aid: noun · [ទៃ-យៈ-ទាន] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះវត្ថុដែលគេត្រូវឱ្យជាទាន; បច្ច័យទាំង ៤មានចីវរប្បច្ច័យជាដើម ក៏ហៅថា ទេយ្យទាន :
Learner aid: noun · [ទៃ-យៈ-ទាន] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះវត្ថុដែលគេត្រូវឱ្យជាទាន; បច្ច័យទាំង ៤មានចីវរប្បច្ច័យជាដើម ក៏ហៅថា ទេយ្យទាន :
ឈ្មោះវត្ថុដែលគេត្រូវឱ្យជាទាន; បច្ច័យទាំង ៤មានចីវរប្បច្ច័យជាដើម ក៏ហៅថា ទេយ្យទាន :
“ទទួលទេយ្យទាន, ប្រគេនទេយ្យទានចំពោះព្រះសង្ឃ។”
មកពីភាសាបាលី
From Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.)