វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ទេសកាល

នាម· noun [ទេស-កាល]មកពីភាសាបាលី

Learner aid: noun · [ទេស-កាល] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

កាលសម័យរបស់ប្រទេស ឬកាលដែលនិយមទៅតាមប្រទេស។ កាលដែលប្លែក; ពុំជួរកាល គឺកាលសម័យដែលបណ្ដាលឱ្យកើតមានហេតុឬមានអ្វីឡើងខុសពីធម្មតា :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ឧទាហរណ៍

“កំពុងនៅសុខៗ មិនដឹងជាទេសកាលអ្វី ស្រាប់តែមកនាំបណ្ដាលឱ្យកំពូលចេតិយ រលំបាក់ខ្ទេចខ្ទីអស់។”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី

From Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. ទេស + កាល)

បន្តរៀនទៀត