វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទំនួល
នាម· noun [ទំ-នួល]
Learner aid: noun · [ទំ-នួល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទីទួល; ទំនង, ទំនងដែលនាំឱ្យស្រួល, ផ្លូវដែលនាំឱ្យស្រួល :
Learner aid: noun · [ទំ-នួល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ទីទួល; ទំនង, ទំនងដែលនាំឱ្យស្រួល, ផ្លូវដែលនាំឱ្យស្រួល :
ទីទួល; ទំនង, ទំនងដែលនាំឱ្យស្រួល, ផ្លូវដែលនាំឱ្យស្រួល :
“មានទំនួល, តាមទំនួល។”