វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទ្រនល់
នាម· noun [ទ្រ-នល់]
Learner aid: noun · [ទ្រ-នល់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រដាប់ធ្វើដោយឈើ ឬដោយដីស្អិតដុតឱ្យឆ្អិន មានសណ្ឋានមូលសម្រាប់វាយក្អម, ឆ្នាំង បន្ទុលពីខាងក្នុង :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ទ្រនុល
Learner aid: noun · [ទ្រ-នល់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រដាប់ធ្វើដោយឈើ ឬដោយដីស្អិតដុតឱ្យឆ្អិន មានសណ្ឋានមូលសម្រាប់វាយក្អម, ឆ្នាំង បន្ទុលពីខាងក្នុង :
ប្រដាប់ធ្វើដោយឈើ ឬដោយដីស្អិតដុតឱ្យឆ្អិន មានសណ្ឋានមូលសម្រាប់វាយក្អម, ឆ្នាំង បន្ទុលពីខាងក្នុង :
“ទ្រនល់វាយក្អម។”