វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទ្រនុង
នាម· noun [ទ្រ-នុង]
Learner aid: noun · [ទ្រ-នុង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឆ្អឹងខ្នងសត្វ ឬឆ្អឹងអ្វីទាំងឡាយដែលមានសណ្ឋានឡើងខ្ពស់ទទុង :
Learner aid: noun · [ទ្រ-នុង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឆ្អឹងខ្នងសត្វ ឬឆ្អឹងអ្វីទាំងឡាយដែលមានសណ្ឋានឡើងខ្ពស់ទទុង :
ឆ្អឹងខ្នងសត្វ ឬឆ្អឹងអ្វីទាំងឡាយដែលមានសណ្ឋានឡើងខ្ពស់ទទុង :
“ទ្រនុងខ្នងត្រីក្រាញ់, ទ្រនុងស្លឹកត្នោត។”