វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទ្រលឹងទឹង
នាម· noun [ទ្រ-លឹង-ទឹង]
Learner aid: noun · [ទ្រ-លឹង-ទឹង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ពួកកន្ទួតស្រុកផ្លែប្រើជាម្ជូរឬជ្រក់ក៏បាន។
Learner aid: noun · [ទ្រ-លឹង-ទឹង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ពួកកន្ទួតស្រុកផ្លែប្រើជាម្ជូរឬជ្រក់ក៏បាន។
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ពួកកន្ទួតស្រុកផ្លែប្រើជាម្ជូរឬជ្រក់ក៏បាន។