វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទ្រាន់
កិរិយាសព្ទ· verb [ទ្រាន់]
Learner aid: verb · [ទ្រាន់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធុញណាយនឹងអាហារចំណីដដែលៗ មិនចង់បរិភោគឬដោយធ្វើអ្វីៗហួសកម្លាំង នាំឱ្យមានចិត្តមិនចង់ធ្វើតទៅទៀត :
Learner aid: verb · [ទ្រាន់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធុញណាយនឹងអាហារចំណីដដែលៗ មិនចង់បរិភោគឬដោយធ្វើអ្វីៗហួសកម្លាំង នាំឱ្យមានចិត្តមិនចង់ធ្វើតទៅទៀត :
ធុញណាយនឹងអាហារចំណីដដែលៗ មិនចង់បរិភោគឬដោយធ្វើអ្វីៗហួសកម្លាំង នាំឱ្យមានចិត្តមិនចង់ធ្វើតទៅទៀត :
“កុំស្លម្ជូរដដែលៗ ខ្ញុំទ្រាន់ណាស់ ទទួលទានមិនកើតទេ។”
ធុញចិត្ត, មានចិត្តធុញទ្រាន់។
រអាដៃនឿយណាយមិនចង់លូកដៃកាន់ការនោះតទៅទៀត។