វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទ្រើង
នាម· noun [ទ្រើង]
Learner aid: noun · [ទ្រើង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រាន, សម្រាស់, ជន្លង់តូច សម្រាប់ឱ្យដំណាំវល្លិវារ, ព័ទ្ធឡើង :
Learner aid: noun · [ទ្រើង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រាន, សម្រាស់, ជន្លង់តូច សម្រាប់ឱ្យដំណាំវល្លិវារ, ព័ទ្ធឡើង :
រាន, សម្រាស់, ជន្លង់តូច សម្រាប់ឱ្យដំណាំវល្លិវារ, ព័ទ្ធឡើង :
“ទ្រើងត្រឡាច, ទ្រើងឃ្លោក, ទ្រើងសណ្ដែក។”
ឈ្មោះត្រសក់ ឬសណ្ដែកដែលឡើងទ្រើង :
“ត្រសក់ទ្រើង, សណ្ដែកទ្រើង។”