វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
និស្សយមុត្តកៈ
នាម· noun [និស-សៈ-យ៉ៈ-មុត-តៈ-កៈ]មកពីភាសាបាលី
Learner aid: noun · [និស-សៈ-យ៉ៈ-មុត-តៈ-កៈ] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ភិក្ខុដែលមានវស្សាតាំងពី ៥ឡើងទៅ ហើយចេះវិន័យ មានសេចក្ដីអៀនខ្មាសគ្រប់គ្រាន់ អាចផុតចាកនិស្ស័យរបស់ឧបជ្ឈាយ៍ឬអាចារ្យបាន គឺអាចនៅតាមទំនើងខ្លួនបាន (ព.វិ.)។
