វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បណ្ដាច់បណ្ដូល
កិរិយាសព្ទ· verb [បន់-ដាច់-បន់-ដូល]
Learner aid: verb · [បន់-ដាច់-បន់-ដូល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលជាទីស្រឡាញ់បណ្ដាច់ជាបណ្ដូលចិត្ត។
Learner aid: verb · [បន់-ដាច់-បន់-ដូល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលជាទីស្រឡាញ់បណ្ដាច់ជាបណ្ដូលចិត្ត។
ដែលជាទីស្រឡាញ់បណ្ដាច់ជាបណ្ដូលចិត្ត។
(ម.ព. បណ្ដូល ផង)។