វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បន្ទាយ
នាម· noun [បន់-ទាយ]
Learner aid: noun · [បន់-ទាយ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដីលើកខ្ពស់ ឬកំពែងមាំមួនព័ទ្ធជុំវិញ ជារបាំងរារាំងការពារសឹកសត្រូវដែលជាទ័ពជាខ្មាំង។
Learner aid: noun · [បន់-ទាយ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដីលើកខ្ពស់ ឬកំពែងមាំមួនព័ទ្ធជុំវិញ ជារបាំងរារាំងការពារសឹកសត្រូវដែលជាទ័ពជាខ្មាំង។
ដីលើកខ្ពស់ ឬកំពែងមាំមួនព័ទ្ធជុំវិញ ជារបាំងរារាំងការពារសឹកសត្រូវដែលជាទ័ពជាខ្មាំង។
បន្ទាយឬទីតាំងបោះទ័ព។