វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

បន្ទើរ

កិរិយាសព្ទ· verb [បន់-ទើ]

Learner aid: verb · [បន់-ទើ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ធ្វើឱ្យទើរ, ឱ្យអ្នកដទៃយកទៅទើរ, ដាក់លើធ្នើរ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ធ្វើឱ្យទើរ, ឱ្យអ្នកដទៃយកទៅទើរ, ដាក់លើធ្នើរ :

ឧទាហរណ៍

“បន្ទើរខោអាវលើធាងដូង។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់