Learner aid: [ប-ពិត] ឬ [ប៏-ពិត] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកដែលមានសម្បត្តិជាគ្រឿងនាំចិត្តឱ្យរីករាយ ឬអ្នកដែលឆ្អែតឆ្អន់ ស្កប់ស្កល់ដោយសម្បត្តិ។
អ្នកដែលមានសម្បត្តិជាគ្រឿងនាំចិត្តឱ្យរីករាយ ឬអ្នកដែលឆ្អែតឆ្អន់ ស្កប់ស្កល់ដោយសម្បត្តិ។
ពាក្យសម្រាប់បព្វជិតក្នុងពុទ្ធសាសនាហៅក្សត្រិយ៍ឬសេនាបតី :
“សូមបពិត្រទ្រង់ជ្រាប, សូមបពិត្រជ្រាប …។”
ជួនកាលប្រើជាគោរម្យព្រះនាមព្រះមហាក្សត្រិយ៍ទ្រង់រាជ្យក៏មាន :
“ព្រះបរមនាថ បរមបពិត្រ ...។”
ប្រើជាពាក្យអាលបនៈដោយគោរព ជាជំនួសពាក្យថា ម្នាល, នែ, ហៃ ក៏បាន :
“បពិត្រមហារាជ, បពិត្រមហាសេដ្ឋី, បពិត្របិតា។ល។”
(ច្រើនប្រើជាបទសមាសភ្ជាប់ជាមួយនឹងពាក្យថា មហា, បរម ជាមហាបពិត្រ, បរមបពិត្រ។ល)។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. បវិត្រ; បា. បវិត្ត "ការលាង, ជម្រះ, សម្អាត; សម្បត្តិជាគ្រឿងនាំចិត្តឱ្យរីករាយ; មង្គល, សួស្ដី")
