បព្វាជនីយកម្ម

Learner aid: noun · [ប័ប-ពា-ជៈ-នី-យៈ-កាំ] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ឈ្មោះទណ្ឌកម្មមួយយ៉ាង ដែលសង្ឃត្រូវបណ្ដេញភិក្ខុអ្នកមានទោសខុសគួរដល់ការបណ្ដេញចេញពីវត្ត។ ការបំបរបង់មនុស្សដែលមានទោស ត្រូវរាជការបណ្ដេញឱ្យចេញផុតពីស្រុក ឬពីដែនឱ្យទៅនៅក្នុងទីណាមួយមានកំណត់ ក៏ហៅ បព្វាជនីយកម្ម ដែរ។