វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

បរមាភិសេក

នាម· noun [ប៉ៈ-រ៉ៈ-ម៉ា-ភិ-សែក]មកពីភាសាបាលី

Learner aid: noun · [ប៉ៈ-រ៉ៈ-ម៉ា-ភិ-សែក] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការអភិសេកដ៏ឧត្តម គឺការបានត្រាស់នៃព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ ដែលពួកទេវតាត្រេកអរបាចសាចផ្កាទិព្វផ្សេងៗ និងការរលាស់ទឹកក្រអូបបូជាថ្វាយជយមង្គល។ ការស្រោចទឹកក្លស់ទឹកស័ង្ខ ដ៏ឧត្តុង្គឧត្តមចំពោះក្សត្រិយ៍ ដើម្បីលើកតម្កើងព្រះអង្គឱ្យបានជាក្សត្រិយ៍ទ្រង់រាជ្យពេញទី :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ការអភិសេកដ៏ឧត្តម គឺការបានត្រាស់នៃព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ ដែលពួកទេវតាត្រេកអរបាចសាចផ្កាទិព្វផ្សេងៗ និងការរលាស់ទឹកក្រអូបបូជាថ្វាយជយមង្គល។ ការស្រោចទឹកក្លស់ទឹកស័ង្ខ ដ៏ឧត្តុង្គឧត្តមចំពោះក្សត្រិយ៍ ដើម្បីលើកតម្កើងព្រះអង្គឱ្យបានជាក្សត្រិយ៍ទ្រង់រាជ្យពេញទី :

ឧទាហរណ៍

“ព្រះមហាក្សត្រិយ៍អង្គនេះ តាំងពីទ្រង់បានទទួលបរមាភិសេកហើយមកទ្រង់ប្រព្រឹត្តកាន់ខ្ជាប់នូវទសពិធរាជធម៌ជាដរាប។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. អភិសេក ផង)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី

From Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. បរម + អភិសេក)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់