វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បរិនិញ្វន
នាម· noun [ប៉ៈ-រ៉ិ-និប-ពាន]
Learner aid: noun · [ប៉ៈ-រ៉ិ-និប-ពាន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ភាពរួចផុតពីទុក្ខ ដែលព្រះពុទ្ធទ្រង់ជឿថាអាចសម្រេចបានដោយការបំបាត់អវិជ្ជានិងរំលត់តណ្ហា :
Learner aid: noun · [ប៉ៈ-រ៉ិ-និប-ពាន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ភាពរួចផុតពីទុក្ខ ដែលព្រះពុទ្ធទ្រង់ជឿថាអាចសម្រេចបានដោយការបំបាត់អវិជ្ជានិងរំលត់តណ្ហា :
ភាពរួចផុតពីទុក្ខ ដែលព្រះពុទ្ធទ្រង់ជឿថាអាចសម្រេចបានដោយការបំបាត់អវិជ្ជានិងរំលត់តណ្ហា :
“ពិធីបុណ្យពិសាខបូជា គឺរំលឹកខួបដល់ថ្ងៃដែលព្រះពុទ្ធ ប្រសូត ត្រាស់ដឹង និងចូលបរិនិញ្វនក្នុងព្រះជន្ម៨០ព្រះវស្សា។”