វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បរិភាសកៈ
នាម· noun [ប-រ៉ិ-ភា-សៈ-កៈ] ឬ [ប៉ៈ-រ៉ិ-ភា-សៈ-កៈ]មកពីភាសាបាលី
Learner aid: noun · [ប-រ៉ិ-ភា-សៈ-កៈ] ឬ [ប៉ៈ-រ៉ិ-ភា-សៈ-កៈ] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកដែលតិះដៀល, អ្នកជេរប្រទេច, អ្នកដែលហៃពោលទោសគេ; បើស្ត្រីជា បរិភាសិកា។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖បរិភាសិកា