វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

បល្ល័ង្ក

នាម· noun [ប៉័ល-ឡាំង]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [ប៉័ល-ឡាំង] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ភ្នែន; ទែនសម្រាប់អង្គុយពែន; ព្រះទែនសម្រាប់ព្រះពុទ្ធ ឬព្រះរាជាទ្រង់គង់ពែនព្រះបាទ។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៤ ន័យ

១

២

(ម.ព. បល្ល័ង្ករត្ន)។

៣

បល្ល័ង្ករតនៈ គឺបល្ល័ង្កដាំត្បូង ឬបល្ល័ង្កពេជ្រ។

៤

(ម.ព. បល្ល័ង្ករត្ន)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. បល្លង្ក; សំ. បយ៌ង្ក)

បន្តរៀនទៀត